صبح صبح صبح از حلقم دستم بیرون می آید پایم را می گیرد و به درون می کشدم گردنم درد می گیرد صداهای عجیبی در درون من است سرم درد می گیرد یک جایی از من آرامتر است یک جایی از نبودنم در پوست نگنجیده است از

برای, پنج نظرت از آبان پارسال تا امروز ممنونم. احساس یک نفر دیگه اون سر این شبکه ی عنکبوتِ جهانی حس غریبیه مثل داد زدن در خلا و جواب شنیدن. مبهوت موندن. شعر زیر از پل سلان رو بهت هدیه می کنم. صد